Γράφει η Ηλιάνα Τασιούλα
Η μετάβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ένα πλήρως ψηφιοποιημένο περιβάλλον, καθιστά τις κρίσιμες υποδομές της βασικό πυλώνα της κοινωνικής και οικονομικής της σταθερότητας. Στο σύγχρονο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο, οι υποδομές υγείας δεν λογίζονται πλέον ως απλές μονάδες παροχής υπηρεσιών, αλλά ορίζονται ρητά ως Κρίσιμες Υποδομές (Critical Infrastructures). Σύμφωνα με την Οδηγία (ΕΕ) 2022/2555 (NIS 2), ο τομέας της Υγείας κατατάσσεται στις «Οντότητες Υψηλής Κρισιμότητας» (Essential Entities), στις οποίες τυχόν παρεμπόδιση ή αναστολή της λειτουργίας τους ενδέχεται να προκαλέσει αλυσιδωτές επιπτώσεις στη δημόσια ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή και την οικονομική σταθερότητα (Ευρωπαϊκή Ένωση, 2022a, σ. 80-152). Παράλληλα, η Οδηγία για την Ανθεκτικότητα των Κρίσιμων Οντοτήτων (Οδηγία (EΕ) 2022/2557 – CER) υπογραμμίζει ότι η φυσική και η ψηφιακή ανθεκτικότητα αυτών των υποδομών συνιστούν αναπόσπαστο πυλώνα της εθνικής ασφάλειας των κρατών-μελών, θέτοντας το πλαίσιο για τη χάραξη σχετικών εθνικών πολιτικών (Ευρωπαϊκή Ένωση, 2022b, σ. 164-198).
Ο ψηφιακός μετασχηματισμός του τομέα της Υγείας αναδιαμορφώνει ριζικά την παροχή υγειονομικής περίθαλψης, προσφέροντας δυνατότητες διασύνδεσης και επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας. Με άλλα λόγια, η εξάρτηση από τα ψηφιακά δίκτυα καθιστά πλέον την ασφάλεια των κρατών αλληλένδετη. Η καθολική υιοθέτηση του «Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας» θέτει τα ευαίσθητα ιατρικά δεδομένα στο επίκεντρο, η επέκταση της τηλεϊατρικής διευρύνει τα φυσικά όρια των νοσοκομείων προς απομακρυσμένες συσκευές, ενώ η ενσωμάτωση του Ιατρικού Διαδικτύου των Πραγμάτων (Internet of Medical Things – IoMT) συνδέει εκατοντάδες διαγνωστικές και θεραπευτικές συσκευές στο κεντρικό δίκτυο, δημιουργώντας ένα σύνθετο οικοσύστημα ψηφιακών υποδομών (Ευρωπαϊκή Ένωση, 2022a, σ. 80-152). Ωστόσο, η τεχνολογική αυτή μετάβαση διευρύνει την «επιφάνεια επιθέσεων» (attack surface) και δημιουργεί νέα πλαίσια τρωτότητας, μετατρέποντας τις υγειονομικές μονάδες από περίκλειστους φυσικούς χώρους σε σύνθετα ψηφιακά οικοσυστήματα ευάλωτα σε κυβερνοαπειλές.
Η ψηφιακή εξάρτηση των υποδομών υγείας, σε συνδυασμό με τον στρατηγικό χαρακτήρα τους, δημιουργεί μια σύνθετη πρόκληση ασφαλείας. Συγκεκριμένα, η παροχή ιατρικής φροντίδας βασίζεται στη διαρκή διαθεσιμότητα των δικτύων, καθώς η πρόσβαση στα ιατρικά δεδομένα των ασθενών εξαρτάται πλήρως από τις ψηφιακές υποδομές. Έτσι, μια πιθανή κυβερνοεπίθεση λυτρισμικού (ransomware), δηλαδή κακόβουλου λογισμικού που κρυπτογραφεί ιδιωτικά ψηφιακά αρχεία και απαιτεί την καταβολή λύτρων για την αποδέσμευσή τους, παύει να αποτελεί μία τεχνική πρόκληση και μετατρέπεται σε κρίση δημόσιας ασφάλειας (Searchlight Cyber, 2024). Η πρόκληση αυτή επηρεάζεται από το «κενό ευθύνης» (attribution problem) που διέπει τον κυβερνοχώρο, καθώς η αδυναμία ταχείας και ακριβούς απόδοσης ευθυνών στους επιτιθέμενους υπονομεύει τους μηχανισμούς αποτροπής (Searchlight Cyber, 2024). Υπό το πρίσμα αυτό, η στοχοποίηση των υποδομών υγείας υπερβαίνει τα όρια των παραδοσιακών οικονομικών ή ψηφιακών εγκλημάτων, συνιστώντας άμεση απειλή για την ανθρώπινη ζωή και την εθνική σταθερότητα, φέρνοντας, παράλληλα, στην επιφάνεια τις συστημικές αδυναμίες προστασίας των δεδομένων.
Ακριβώς λόγω αυτού του ζωτικού χαρακτήρα των υγειονομικών υπηρεσιών, οι υποδομές Υγείας καθίστανται ένας από τους πιο ελκυστικούς στόχους για τις ομάδες κυβερνοεγκλήματος. Στον τομέα της υγείας, η πρόσβαση στα ιατρικά δεδομένα των ασθενών και η διαθεσιμότητα των ψηφιακών συστημάτων συνδέονται άμεσα με τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, όπως ορίζεται και από το θεσμικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων (Ευρωπαϊκή Ένωση, 2022b, σ. 164-198). Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση παρεμπόδισης της εύρυθμης λειτουργίας τους, το ιατρικό προσωπικό ενδεχομένως να μην έχει πρόσβαση στον ιατρικό φάκελο του ασθενούς και, συνακόλουθα, να μην δύναται να παρέχει την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή του ασθενούς. Οι εγκληματικές ομάδες εκμεταλλεύονται την ανάγκη αυτή για την αδιάλειπτη λειτουργία των συστημάτων, εκτιμώντας ότι τα νοσοκομεία πιέζονται να καταβάλουν τα απαιτούμενα λύτρα ταχύτερα από άλλους στοχοποιημένους οργανισμούς, εφόσον δεν πρόκειται απλώς για ένα οικονομικό πρόβλημα (Lall, 2022, σ. 648).
Εκτός από τις λειτουργικές επιπτώσεις, οι υποδομές υγείας είναι ιδιαίτερα ευάλωτες λόγω της αυξημένης αξίας των δεδομένων που διαθέτουν. Τα ιατρικά αρχεία εμπεριέχουν ευαίσθητα προσωπικά και ιατρικά δεδομένα ειδικών κατηγοριών, η προστασία των οποίων διέπεται από το αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (Ευρωπαϊκή Ένωση, 2016, σ. 1–88). Εκμεταλλευόμενες την ιδιαιτερότητα αυτή, οι σύγχρονες εγκληματικές ομάδες έχουν μεταβεί από την απλή παρεμπόδιση πρόσβασης των συστημάτων στην τακτική του «διπλού εκβιασμού» (double extortion). Η διπλή αυτή μέθοδος επαυξάνει το μέγεθος της απειλής, εφόσον οι δράστες δεν αρκούνται στην απλή κρυπτογράφηση των συστημάτων, αλλά προβαίνουν εκ των προτέρων στην παράνομη εξαγωγή και υποκλοπή των δεδομένων. Σε περίπτωση που το θύμα αρνηθεί να καταβάλει τα λύτρα για τη λήψη του κλειδιού αποκρυπτογράφησης, οι δράστες προβαίνουν σε εκβιασμό με απειλή δημοσιοποίησης, αναρτώντας τα κλεμμένα στοιχεία στο «Σκοτεινό Διαδίκτυο» (Dark Web) (MacColl et al., 2024, σ. 13-14). Η τακτική αυτή εκθέτει τον φορέα-θύμα σε έναν τριπλό κίνδυνο. Αρχικά, στην επιβολή εξοντωτικών διοικητικών προστίμων από τις αρμόδιες αρχές λόγω παραβίασης του GDPR (Ευρωπαϊκή Ένωση, 2016), στη συνέχεια, στην άσκηση ιδιωτικών αγωγών αποζημίωσης από τους θιγόμενους ασθενείς και τέλος, στην ανεπανόρθωτη βλάβη στη φήμη και στην αξιοπιστία του ιδρύματος (MacColl et al., 2024, σ. 14). Έτσι, ο εκβιασμός λειτουργεί διπλά, καθώς ο φορέας καλείται να σταθμίσει το κόστος των λύτρων απέναντι στις νομικές, οικονομικές και θεσμικές συνέπειες μιας δημόσιας διαρροής δεδομένων.
Ο τρίτος παράγοντας που καθιστά τις υποδομές Υγείας στόχο κυβερνοεπιθέσεων εντοπίζεται στο σύνθετο τεχνολογικό και επιχειρησιακό πλαίσιο που τις χαρακτηρίζει. Σε αντίθεση με άλλους τομείς, τα νοσοκομεία βασίζονται σε παλαιά συστήματα, τόσο σε επίπεδο λογισμικού όσο και ιατρικών συσκευών, τα οποία, είτε δεν καλύπτονται πλέον από ενημερώσεις ασφαλείας των κατασκευαστών, είτε είναι εγγενώς αδύνατον να υποστηρίξουν σύγχρονα πρωτόκολλα προστασίας. Παράλληλα, οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή κρίσιμων ενημερώσεων ασφαλείας στα υγειονομικά συστήματα είναι συχνές, καθώς η ανάγκη για την αδιάλειπτη λειτουργία τους προηγείται έναντι της άμεσης τεχνικής αναβάθμισης (Lall, 2022, σ. 652). To επιχειρησιακό αυτό κενό διογκώνεται από κενά ασφαλείας στις λανθασμένα ρυθμισμένες συνδέσεις Εικονικού Ιδιωτικού Δικτύου (Virtual Private Network – VPN) και στα ευάλωτα πρωτόκολλα απομακρυσμένης διαχείρισης, τα οποία επιτρέπουν στους εισβολείς να παραβιάσουν την περίμετρο του δικτύου (MacColl et al., 2024, σ. 11).
Χαρακτηριστικό παράδειγμα των κινδύνων αυτών αποτελεί η κυβερνοεπίθεση στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ντίσελντορφ τον Σεπτέμβριο του 2020, όπου καταγράφηκε το πρώτο παγκόσμιο περιστατικό, στο οποίο η απώλεια ανθρώπινης ζωής υπήρξε απόρροια μιας ψηφιακής επίθεσης. Σε πρώτη φάση, οι δράστες διείσδυσαν στα εσωτερικά συστήματα του νοσοκομείου εκμεταλλευόμενοι μια γνωστή ευπάθεια στο λογισμικό ασφαλούς σύνδεσης Εικονικού Ιδιωτικού Δικτύου (VPN) της Citrix. Η αδυναμία αυτή είχε επισημανθεί ήδη από τις αρχές του έτους από το Ομοσπονδιακό Γραφείο για την Ασφάλεια στην Τεχνολογία Πληροφοριών της Γερμανίας (BSI), αλλά παρέμενε δίχως επίλυση όσον αφορά στην αναβάθμιση ασφαλείας λόγω καθυστερήσεων στη διαχείριση ενημερώσεων (BBC News, 2020). Ως αποτέλεσμα, η εν λόγω εισβολή οδήγησε στην εγκατάσταση του κακόβουλου λογισμικού «Doppel Paymer», μήνες πριν από την επίθεση. Το συγκεκριμένο λογισμικό συνδέεται με τη ρωσική ομάδα «Evil Corp» και είναι γνωστό για την ικανότητά του να εξουδετερώνει αμυντικούς μηχανισμούς συστημάτων, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση προκαλώντας την πλήρη παράλυση των υποδομών του ιδρύματος και την ακύρωση προγραμματισμένων ιατρικών πράξεων (Europol, 2023). Η επίθεση προκλήθηκε από λάθος, καθώς οι δράστες στόχευαν στην πραγματικότητα το Πανεπιστήμιο Heinrich Heine, ενώ μόλις οι γερμανικές αρχές τους ενημέρωσαν για την κρισιμότητα του φορέα που έπληξαν, παρέδωσαν το κλειδί αποκρυπτογράφησης δίχως λύτρα και εξαφανίστηκαν (CCDCOE, n.d.).
Παραταύτα, οι επιπτώσεις εκδηλώθηκαν από την πρώτη κιόλας στιγμή και μετατράπηκαν άμεσα σε κρίση ανθρώπινης ζωής. Η παράλυση των συστημάτων επειγόντων περιστατικών οδήγησε στην καταναγκαστική ανακατεύθυνση των ασθενοφόρων σε κοντινές μονάδες υγείας. Το πρόβλημα, όμως, οξύνθηκε όταν μια ασθενής σε κρίσιμη κατάσταση αναγκάστηκε να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο Helios (Helios Universitätsklinikum) στην περιοχή του Βούπερταλ (Wuppertal), όπου και κατέληξε. Το περιστατικό αυτό ώθησε τις γερμανικές αρχές να ξεκινήσουν έρευνα για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, καθώς η καθυστέρηση μεταφοράς της ασθενούς συνδέθηκε με τον θάνατό της (BBC News, 2020).
Παρόλο που οι δράστες παρέδωσαν τελικά το κλειδί αποκρυπτογράφησης μόλις ενημερώθηκαν από την αστυνομία ότι είχαν πλήξει νοσοκομειακή μονάδα, η υπόθεση του Ντίσελντορφ (Düsseldorf) ανέδειξε ότι το χάσμα μεταξύ των μηχανισμών ποινικής δίωξης και της σύγχρονης ψηφιακής πραγματικότητας δεν συνιστά απλώς τεχνικό σφάλμα, αλλά απειλή με άμεσες φυσικές συνέπειες. Σύμφωνα με ευρήματα της Europol το 2023, το κακόβουλο λογισμικό «Doppel Paymer» συνδέεται με εγκληματικές ομάδες που εδρεύουν στην Ουκρανία και τη Ρωσία. Εξαιτίας αυτής της γεωγραφικής κατανομής και παρά τις εντατικές προσπάθειες διεθνούς αστυνομικής συνεργασίας, η ταυτοποίηση των δραστών της επίθεσης παρέμεινε άγνωστη για πολλά χρόνια (Europol, 2023). Επιπλέον, η υπόθεση καταδεικνύει ότι η αποτροπή καθίσταται αναποτελεσματική, όταν η απόδοση ευθυνών καθυστερεί ή είναι ανέφικτη. Αν και ορισμένοι από τους δράστες εντοπίστηκαν εκ των υστέρων, η έλλειψη στοιχείων και το γεωπολιτικό πλαίσιο τους εξασφάλισαν πολυετή ατιμωρησία. Η ατιμωρησία αυτή αποδυναμώνει τη στρατηγική αποτροπής, καθώς οι υπεύθυνοι υπαναχώρησαν μόνο, όταν αντιλήφθηκαν το σφάλμα τους, χωρίς να υποστούν καμία ουσιαστική κύρωση (CCDCOE, n.d.).
Αντίστοιχα, η περίπτωση επίθεσης στην Εκτελεστική Υπηρεσία Υγείας της Ιρλανδίας (Health Service Executive – HSE) τον Μάιο του 2021, αποτελεί μία από τις πιο κοστοβόρες επιθέσεις στον κυβερνοχώρο σε βάρος δημόσιου συστήματος υγείας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αρχική παραβίαση των συστημάτων της υπηρεσίας πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2021, με τη μέθοδο του «ηλεκτρονικού ψαρέματος» (phishing), όταν ένας χρήστης του δικτύου αλληλεπίδρασε με ένα κακόβουλο συνημμένο σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (Health Service Executive, n.d.), επιτρέποντας την κρυφή εγκατάσταση του κακόβουλου λογισμικού. Οι εισβολείς παρέμειναν αδρανείς στο δίκτυο για οκτώ εβδομάδες, χρησιμοποιώντας το εργαλείο «Cobalt Strike Beacon», για να επεκταθούν και να εντοπίσουν τα κρίσιμα σημεία εντός των ψηφιακών υποδομών. Στις 14 Μαΐου 2021, προχώρησαν στην ενεργοποίηση της κυβερνοεπίθεση λυτρισμικού (ransomware) «Conti», παραλύοντας πλήρως τα εθνικά δίκτυα (CCDCOE, 2021). Υπαίτια για την επίθεση ήταν η ρωσική εγκληματική ομάδα «Wizard Spider», η οποία εφάρμοσε το μοντέλο του «διπλού εκβιασμού», ζητώντας 20 εκατομμύρια δολάρια για την αποκρυπτογράφηση των δεδομένων, απειλώντας, παράλληλα, με τη διαρροή ιατρικών δεδομένων στο «Σκοτεινό Διαδίκτυο» (Dark Web) (Health Service Executive, n.d.).
Πέραν των λειτουργικών συνεπειών, όπως η ακύρωση του 80% των ιατρικών ραντεβού, η συγκεκριμένη υπόθεση ανέδειξε τις αυξανόμενες προκλήσεις της τακτικής του «διπλού εκβιασμού». Ο συνδυασμός της απειλής για διαρροή ευαίσθητων δεδομένων με τον κίνδυνο εξοντωτικών προστίμων βάσει του GDPR εγκλώβισε την ιρλανδική κυβέρνηση σε ένα ηθικό και νομικό δίλημμα (Health Service Executive, n.d.). Επιπλέον, το περιστατικό υπογράμμισε τα όρια της διεθνούς δικαστικής συνεργασίας, αναδεικνύοντας τη σημασία πρωτοπόρων νομικών εργαλείων για την αποδυνάμωση του οικονομικού κινήτρου των δραστών.
Εν κατακλείδι, η ψηφιακή μετάβαση του τομέα υγείας, ενώ ενισχύει την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα, ταυτοχρόνως επανακαθορίζει την έννοια της εθνικής και δημόσιας ασφάλειας. Οι κυβερνοαπειλές κατά των υγειονομικών υποδομών υπερβαίνουν τη διάσταση του παραδοσιακού οικονομικού εγκλήματος και εξελίσσονται σε κρίσεις υψίστης σημασίας, καθώς οι συνέπειές τους αντανακλώνται άμεσα στην απώλεια ή διακινδύνευση των ανθρώπινων ζωών, την απαξίωση των θεσμών και την αποσταθεροποίηση της κοινωνίας. Η υιοθέτηση της τακτικής του «διπλού εκβιασμού», σε περιβάλλοντα που επιβαρύνονται από παλαιωμένα συστήματα και από την αδυναμία αποτελεσματικής νομικής και τεχνικής απόδοσης ευθυνών, εντείνει τις πιέσεις για τη συμμόρφωση με το κανονιστικό πλαίσιο προστασίας δεδομένων. Οι προκλήσεις αυτές αποδεικνύουν ότι η προστασία των υποδομών υγείας δεν αποτελεί μόνο ένα τεχνικό ζήτημα, αλλά απαιτεί τον ολιστικό επανασχεδιασμό των συστημάτων, στον οποίο η κυβερνοασφάλεια ενσωματώνεται ως οργανικό στοιχείο της διακυβέρνησης και της θεσμικής λειτουργίας.
Συνεπώς, η ενσωμάτωση και εφαρμογή των ευρωπαϊκών Οδηγιών NIS2 και CER από τα κράτη-μέλη αποτελεί τη μόνη λύση για την προστασία των υποδομών αυτών απέναντι σε σύνθετες υβριδικές απειλές. Σε αυτό το περιβάλλον των αυξανόμενων κινδύνων, ο εκσυγχρονισμός των τεχνολογικών συστημάτων, η καλλιέργεια κουλτούρας κυβερνοασφάλειας και η ενδυνάμωση της διακρατικής συνεργασίας αναδεικνύονται σε θεμελιώδεις πυλώνες για τη θεσμική θωράκιση των υποδομών και διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
Βιβλιογραφία:
Lall, R. (2022). Cyber-threats to infrastructure and the fate of cities. Urban Affairs Review, 58(3), 639–665. Διαθέσιμο σε: https://doi.org/10.1177/1078087420973760
MacColl, J., Hüsch, P., Mott, G., Sullivan, J., Nurse, J. R. C., Turner, S., & Pattnaik, N. (2024). Ransomware: Tactics and targeting. In The scourge of ransomware: Victim insights on harms to individuals, organisations and society (pp. 9–14). Royal United Services Institute (RUSI). Διαθέσιμο σε: http://www.jstor.org/stable/resrep78199.6
Ευρωπαϊκή Ένωση. (2016). Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων). Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, L 119, 1–88. Διαθέσιμο σε: https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2016/679/oj?locale=EL
Ευρωπαϊκή Ένωση. (2022a). Οδηγία (ΕΕ) 2022/2555 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2022, σχετικά με μέτρα για υψηλό κοινό επίπεδο κυβερνοασφάλειας σε ολόκληρη την Ένωση (Οδηγία NIS 2). Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, L 333, 80–152. Διαθέσιμο σε: https://digital-strategy.ec.europa.eu/el/policies/nis2-directive
Ευρωπαϊκή Ένωση. (2022b). Οδηγία (ΕΕ) 2022/2557 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 2022, σχετικά με την ανθεκτικότητα των κρίσιμων οντοτήτων και την κατάργηση της οδηγίας 2008/114/ΕΚ του Συμβουλίου (Οδηγία CER). Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, L 333, 164–198. Διαθέσιμο σε:
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32022L2557
Computer Emergency Response Team for the EU Institutions, Bodies and Agencies (CERT-EU). (2022, October 3). Cyber brief – August 2022 (Issue CB22-09). Διαθέσιμο σε: https://cert.europa.eu/publications/threat-intelligence/cb22-09/
Europol. (2023, March 6). Germany and Ukraine hit two high-value ransomware targets. Europol Newsroom. Διαθέσιμο σε: https://www.europol.europa.eu/media-press/newsroom/news/germany-and-ukraine-hit-two-high-value-ransomware-targets
BBC News. (2020, September 18). German hospital hacking death investigation opened. Διαθέσιμο σε: https://www.bbc.com/news/technology-54204356
CCDCOE. (n.d.). German hospital ransomware attack (2020). Cyber Law Toolkit.
Διαθέσιμο σε: https://cyberlaw.ccdcoe.org/wiki/German_hospital_ransomware_attack_(2020)
Health Service Executive. (n.d.). Cyber-attack and HSE response. Διαθέσιμο σε: https://www2.hse.ie/services/cyber-attack/what-happened/
Searchlight Cyber. (2024, May 15). Why is ransomware still a popular attack technique? Searchlight Cyber Blog. Διαθέσιμο σε: https://slcyber.io/why-is-ransomware-still-a-popular-attack-technique/
Πηγή εικόνας: SoSafe (2025). What are the biggest cyberthreats facing the healthcare sector? SoSafe Blog. Διαθέσιμο σε: https://sosafe-awareness.com/blog/biggest-cyberthreats-in-the-healthcare-sector/