Loading...
Πρόσφατες αναλύσεις
Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Ψηφιακή ανηλικότητα και όρια πρόσβασης: Από την αυστραλιανή πρωτοβουλία στο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο ψηφιακής ταυτότητας

Γράφει η Παρίση Φωτεινή

Ζούμε σε μία εποχή που τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν κατακτήσει την καθημερινότητά μας. Αρκεί μια οθόνη, ώστε να νιώθει κανείς «διαρκώς συνδεδεμένος». Η ψηφιακή κανονικότητα εδραιώνεται, καθώς ολοένα και περισσότεροι τομείς περνούν μέσα από μία οθόνη με σχεδόν βέβαιο τον επερχόμενο κίνδυνο του ψηφιακού εθισμού.

Πολλές έρευνες των τελευταίων ετών υποδηλώνουν ισχυρή συσχέτιση της ψυχικής υγείας με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς να μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα ότι προκαλούν αιτιακά ψυχικές ασθένειες, ενδέχεται να εντείνουν προϋπάρχουσες ευαλωτότητες, όπως εξηγεί ο Professor Jeremy Howick (2026). Μελέτες αναδεικνύουν ότι οι συνεχείς συγκρίσεις με την «τέλεια εικόνα» άλλων και η έκθεση σε αρνητικά νέα με επιβλαβές περιεχόμενο (“doomscrolling”) μπορούν να εντείνουν τη μοναξιά και την κατάθλιψη, ενώ δεν είναι σπάνιο και το φαινόμενο του FOMO (Fear of Missing Out) που βιώνουν χρήστες λόγω άγχους εξαιτίας της διαρκούς ανάγκης να είναι «συνδεδεμένοι» (Ομάδα ClicktoTherapy, 2026). Μέσα από τη συνεχή έκθεση σε εθιστικούς αλγοριθμικούς μηχανισμούς (Υπουργείο Υγείας και Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης & Τεχνητής Νοημοσύνης, 2026) οι νέοι εμφανίζουν απώλεια ελέγχου και έντονη εξαρτητική επιθυμία, όπως διευκρινίζεται στην κομβικής σημασίας καταδικαστική απόφαση από δικαστήριο ενόρκων -που θεμελιώνει για πρώτη φορά δικαστικό προηγούμενο- για την αναγνώριση ευθύνης εταιρειών κοινωνικής δικτύωσης, μιλώντας για «εθισμό εκ κατασκευής», που προκαλείται όχι από το περιεχόμενο, αλλά από τον ίδιο τον σχεδιασμό των εφαρμογών (Kali Hays et al., 2026). Σύμφωνα με την υπόθεση, μια 20χρονη γυναίκα (Kaley GM) σε αστική αγωγή στις ΗΠΑ υποστήριξε ότι η πολύχρονη χρήση πλατφορμών όπως το Instagram και το YouTube από πολύ νεαρή ηλικία συνέβαλε στην εμφάνιση σοβαρών προβλημάτων ψυχικής υγείας. Το σώμα των ενόρκων έκρινε ότι οι εταιρείες ενήργησαν αμελώς στον σχεδιασμό και τη λειτουργία των πλατφορμών τους, επειδή δεν προειδοποίησαν επαρκώς για τους κινδύνους προς ανήλικους χρήστες, με συνέπεια την καταδίκη αυτών προς καταβολή προστίμων. Ενδιαφέρουσα είναι, μεταξύ άλλων, και η άποψη της Natasha Dow Schüll, που υποστηρίζει ότι «τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λειτουργούν όπως οι κουλοχέρηδες, καθώς προσφέρουν απρόβλεπτες ανταμοιβές και άμεση ανατροφοδότηση, όπως σχόλια και likes» (Anna Demarais, 2026). Συνεπώς, η κρατική παρέμβαση είναι απαραίτητη τη δεδομένη χρονική στιγμή όσο ποτέ άλλοτε.

Αδύναμος κρίκος για την προστασία των παιδιών στο διαδίκτυο αποδεικνύονται τα ηλικιακά όρια και οι μέθοδοι επαλήθευσης αυτών κατόπιν συζητήσεων θεσμικής και νομικής κριτικής σε διακρατικό επίπεδο. Αξιοσημείωτη επ’ αυτού είναι η στάση της Αυστραλίας που πρωτοστάτησε στο παγκόσμιο κύμα περιορισμού και επέβαλε καθολική απαγόρευση των κοινωνικών δικτύων για παιδιά κάτω των 16 ετών ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025. Σύμφωνα με την απαγόρευση, δέκα πλατφόρμες -περιλαμβανομένων του Instagram και των Facebook και Threads της Meta και των YouTube, TikTok ⁠και Snapchat της Google- οφείλουν να μπλοκάρουν χρήστες κάτω των 16 ετών, διαφορετικά καλούνται να πληρώσουν ιδιαιτέρως υψηλό πρόστιμο έως και 30 εκατομμύρια ευρώ. Απαγορεύεται ρητά η αυτοδήλωση της ηλικίας από τους ίδιους τους χρήστες, ενώ δεν επιτρέπεται ούτε η βεβαίωση της ηλικίας από τους γονείς των παιδιών. Κατά αυτόν τον τρόπο, βρέθηκαν οι εταιρείες κάτω από την υποχρέωση να αναζητήσουν επιβεβαιωμένες μεθόδους επαλήθευσης ηλικίας, όπως κρατικά έγγραφα ταυτότητας, αναγνώριση προσώπου ή “age inference”, δηλαδή εκτίμηση της ηλικίας βάσει διαδικτυακής συμπεριφοράς. Συνεπώς, το αυστραλιανό μοντέλο μετέθεσε το βάρος συμμόρφωσης επαλήθευσης της ηλικίας των χρηστών στις ίδιες τις εταιρείες τεχνολογίας, υιοθετώντας μια σκληρή προσέγγιση (Χρυσοστομίδου Βασιλική, 2026). Φυσικά, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από την πλευρά των εταιριών τεχνολογίας με τον Έλον Μασκ να χαρακτηρίζει αυτό το μοντέλο ως «κερκόπορτα ελέγχου του Διαδικτύου» (Reuters, 2024). Μεταξύ άλλων, το YouTube και η Snapchat υποστήριξαν ότι δεν εντάσσονται στην κατηγορία των social media, ενώ η Google εξετάζει την προσφυγή στη δικαιοσύνη. Παρά τις ενστάσεις, οι εταιρείες δήλωσαν ότι θα συμμορφωθούν.

Με μια ματιά στα στατιστικά δεδομένα, δύο μήνες μετά την έναρξη σε ισχύ του νομοσχεδίου, η στρατηγική αυτή πολιτική οδήγησε στην απενεργοποίηση περίπου 5 εκατομμυρίων λογαριασμών ανηλίκων σε όλες τις πλατφόρμες. Σύμφωνα με έκθεση που εξασφάλισε το Reuters από την κατασκευαστική εταιρεία λογισμικού Qustodio, ένας στους πέντε Αυστραλούς εφήβους κάτω των 15 ετών εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τις εφαρμογές. Τα εν λόγω στοιχεία έδειξαν απότομη πτώση σε σχέση με το προηγούμενο έτος, υποδηλώνοντας ότι η απαγόρευση είχε αντίκτυπο, παρά το γεγονός ότι η χρήση αυτών των εφαρμογών μειώνεται, ούτως ή άλλως τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο λόγω των θερινών σχολικών διακοπών της χώρας (Byron Kaye, 2026). Εντούτοις, νέα έρευνα από το Ίδρυμα Molly Rose δείχνει ότι τρεις στους πέντε (61%) Αυστραλούς ανηλίκους 12 έως 15 ετών εξακολουθούν να έχουν πρόσβαση σε πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης και παρά την έναρξη ισχύος της απαγόρευσης (Molly Rose Foundation, 2026). Συγκεκριμένα, οι μεγάλες πλατφόρμες έχουν διατηρήσει την πλειοψηφία των ανήλικων χρηστών τους, διατηρώντας κατά το ήμισυ (50%) τους προηγούμενους χρήστες σε TikTok, YouTube και Instagram (Mickey Carroll, 2026). Επομένως, μεγάλος είναι ο κίνδυνος το αυστραλιανό μοντέλο να προσφέρει, τελικά, στους γονείς μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας, αφήνοντας, παράλληλα, τις τεχνολογικές εταιρείες απαλλαγμένες από τις ευθύνες για τυχόν παραλείψεις στον τομέα της ασφάλειας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η Αυστραλία θα συνεχίζει να λειτουργεί σαν ένα είδος παγκόσμιου πειράματος, που είτε θα αποτελέσει πρότυπο και για άλλα εθνικά κράτη, είτε θα αναδείξει απλώς τα ανώτατα όρια της κρατικής ρύθμισης σε ένα πεδίο που από τη φύση του υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα (Παβουδά Ειρήνη, 2026).

Πέρα από τις εθνικές πρωτοβουλίες, η συμβολή στη διασφάλιση ενός ασφαλούς ψηφιακού περιβάλλοντος απαιτεί και δράσεις στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής ΕΕ), η οποία με την πάροδο του χρόνου έχει καταφέρει να διαμορφώσει ισχυρό νομικό οπλοστάσιο, με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (General Data Protection Regulation – GDPR) και τη δυναμική θέσπιση των δύο Κανονισμών για τις Ψηφιακές Αγορές (Digital Markets Act – DMA) και τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (Digital Services Act – εφεξής DSA).

Ειδικότερα, η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (Κανονισμός ΕΕ 2022/2065 – DSA) ως ορόσημο μεταξύ των δράσεων της ΕΕ εισάγει για πρώτη φορά υποχρεώσεις για τους παρόχους ψηφιακών υπηρεσιών και επιγραμμικών (online) πλατφορμών. Βάσει του άρθρου 28 του Κανονισμού, δίνεται προτεραιότητα στην ασφάλεια, την ιδιωτικότητα και την προστασία των παιδιών. Οι Πολύ Μεγάλες Διαδικτυακές Πλατφόρμες (VLOP), ειδικότερα, οφείλουν με έμφαση στη διαφάνεια λειτουργίας των αλγορίθμων τους να αξιολογούν τους συστημικούς κινδύνους και να εφαρμόζουν επαλήθευση ηλικίας ή άλλα αναλογικά προστατευτικά μέτρα όπου είναι απαραίτητο (άρθρα 34, 35 – αιτιολογική σκέψη 76 του Προοιμίου της DSA). Προβλέπεται, μάλιστα, ότι όταν μια πλατφόρμα γνωρίζει με εύλογη βεβαιότητα ότι ο αποδέκτης της υπηρεσίας είναι ανήλικος, οφείλει να απαγορεύσει την στοχευμένη διαφήμιση βάσει κατάρτισης προφίλ με χρήση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, χωρίς να αφήνεται η δυνατότητα στον πάροχο για συλλογή ή επεξεργασία επιπρόσθετων δεδομένων, πέρα από εκείνα που βρίσκονται ήδη στη διάθεσή του για τον προσδιορισμό ηλικίας, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 71 του Προοιμίου της DSA (Σπανουδάκης Βασίλης, 2025). Μάλιστα, η ΕΕ προχώρησε και στην υιοθέτηση της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για ένα καλύτερο διαδίκτυο για τα παιδιά (European Strategy for a Better Internet for Kids – BIK+) τον Μάιο του 2022 με δράσεις σε τρεις πυλώνες για την ψηφιακή χειραφέτηση των παιδιών σε ένα ασφαλές ψηφιακό περιβάλλον (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2026).

Στο πλαίσιο συντονισμένης δράσης των κρατών μελών της ΕΕ, 13 κράτη-μέλη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο προχώρησαν σε υπερψήφιση ελληνικής πρότασης (non-paper) που κατατέθηκε στις αρχές Ιουνίου 2025 στο Συμβούλιο Υπουργών Τηλεπικοινωνιών της ΕΕ για την ανάγκη καθιέρωσης της «Ψηφιακής Ηλικίας Ενηλικίωσης» και των μεθόδων επαλήθευσης ηλικίας (“Age Verification”) για την πρόσβαση σε ψηφιακές υπηρεσίες (Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2025). Η ελληνική παρέμβαση, λοιπόν, έδειξε ότι η συζήτηση για τους ανηλίκους προχωρά πλέον από το επίπεδο της γενικής ανησυχίας στο επίπεδο της συγκεκριμένης ρύθμισης (Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2025).

Εν συνεχεία, τον Ιούλιο του 2025, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε σχέδιο λύσης για την επαλήθευση της ηλικίας του χρήστη, προωθώντας ενιαία κατεύθυνση μεταξύ των κρατών-μελών αναφορικά με το “age verification / age assurance” (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2025). Με την προσπάθεια αυτή, η Επιτροπή υιοθέτησε ένα πιλοτικό εργαλείο με δυναμική πρωτοπόρα συμμετοχή έξι κρατών μελών που να λειτουργεί ως ενδιάμεση λύση (“bridge solution”), έως ότου τεθεί σε πλήρη εφαρμογή το EU Digital Identity Wallet (EUDI Wallet). Σημειώνεται ότι βασίστηκε σε τεχνολογία ανοικτού κώδικα, γεγονός που σημαίνει ότι οι παγκόσμιοι εταίροι και οι ιδιωτικές εταιρείες μπορούν επίσης να την υιοθετήσουν με εύκολο τρόπο, εξασφαλίζοντας τη συμβατότητα και την ενσωμάτωση του μηχανισμού επαλήθευσης ηλικίας και στα μελλοντικά πορτοφόλια ψηφιακής ταυτότητας (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2025).

Ακόμη, το ζήτημα απασχόλησε έντονα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο με Ψήφισμά του τον Νοέμβριο του 2025 ζήτησε αυστηρότερη προστασία των ανηλίκων στο διαδίκτυο, με δική του πρόταση προς την ΕΕ να θεσπίσει ως ελάχιστο όριο ηλικίας για την χρήση των κοινωνικών δικτύων τα 16 έτη, ενώ τόνισε την ανάγκη γονικής συναίνεσης για παιδιά που ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 13-15 ετών. Μεταξύ άλλων, η απαγόρευση ενείχε και την έκθεση των παιδιών σε πλατφόρμες αναπαραγωγής βίντεο και προϊόντα που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη (AI) (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 2025).

Με την έλευση των πρώτων ημερών του Απριλίου του 2026, η ελληνική κυβέρνηση παρουσίασε σε εθνικό επίπεδο ένα υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο (Κοινό Δελτίο Τύπου των Υπουργείων Υγείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης & Τεχνητής Νοημοσύνης, 2026), με παράλληλη αποστολή επιστολής του Έλληνα πρωθυπουργού στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για προτροπή συντονισμένης δράσης σε επίπεδο ΕΕ. Το νομοσχέδιο έχει ως επίκεντρο τον απόλυτο αποκλεισμό των παιδιών κάτω των 15 ετών κατά την είσοδο σε εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης (Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης & Τεχνητής Νοημοσύνης, 2026) και τον δραστικό περιορισμό της πρόσβασης για εφήβους 15 έως 18 ετών (“Teen Accounts”) μέσω γονικής συναίνεσης σε επιγραμμικές υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης, δηλαδή Instagram, TikTok, Facebook, και Snapchat, με μέτρα προστασίας (Παβουδά Ειρήνη, 2026), όπως ο αποκλεισμός μηνυμάτων από αγνώστους και η απενεργοποίηση εξατομικευμένων διαφημίσεων. Ο γονέας μπορεί να επιτρέπει ή να μπλοκάρει συγκεκριμένες εφαρμογές, ακόμα και πριν από την εγκατάστασή τους στη συσκευή του ανηλίκου (“Parental Control”) (European Commission, 2025). Επίσης, έχει πρόσβαση σε αναλυτικά στατιστικά χρήσης ανά εφαρμογή και χρονική περίοδο, προσαρμόζοντας και τη συχνότητα χρήσης των εφαρμογών, για παράδειγμα με τον περιορισμό χρήσης κατά τις νυχτερινές ώρες. Η ρύθμιση, εδώ, δεν λειτουργεί ως «ψηφιακή αστυνομία» που αντικαθιστά την οικογένεια, αλλά ενισχύει τον ρόλο της, αποδίδοντας μεγάλη βαρύτητα στην γονική εποπτεία και καθοδήγηση. Η πρόσφατη ελληνική πρωτοβουλία εμφανίζεται, τελικώς, ως πρώτη απόπειρα για θέσπιση ευρωπαϊκής «Ψηφιακής Ηλικίας Ενηλικίωσης» με ένα συνεκτικό νομοθετικό πλαίσιο, πλήρως εναρμονισμένο με τις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές.

Με τον φιλόδοξο αυτόν μηχανισμό, η Ελλάδα επιδιώκει να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, ξεπερνώντας την Αυστραλία που ζητά από τις πλατφόρμες να βρουν αξιόπιστους μηχανισμούς επαλήθευσης ηλικίας. Συγκεκριμένα, οι μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες -Google, Meta, Snapchat και Tik Tok- υποχρεούνται να επαληθεύουν την ηλικία των χρηστών τους, υιοθετώντας αν επιθυμούν και τον πλέον κοινό ευρωπαϊκό μηχανισμό εποπτείας, ο οποίος έχει ενσωματωθεί στη χώρα μέσω του Kids Wallet («πορτοφόλι» ψηφιακής ταυτότητας), σε συνδυασμό με το Gov.gr Wallet, μετά από απόφαση του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης (Εθνικό Τυπογραφείο, 2025). Η εν λόγω εφαρμογή παρέχει πιστοποιητικό επιβεβαίωσης ηλικίας με διακριτικά ηλικίας (“age tokens”) και λειτουργεί ως εργαλείο γονικού ελέγχου. Η υποχρέωση των εταιρειών τεχνολογίας δεν εξαντλείται μόνο στην επαλήθευση ηλικίας των νέων χρηστών, αλλά και στον επανέλεγχο των ήδη υπαρχόντων χρηστών. Σε κάθε περίπτωση, αυτοί οι μηχανισμοί επαλήθευσης της ηλικίας οφείλουν να ανταποκρίνονται στα αυστηρά κριτήρια που θέτει το ευρωπαϊκό πλαίσιο με τις κατευθυντήριες γραμμές του Κανονισμού για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (άρθρο 28 της DSA) και με ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία της ιδιωτικότητας και της ασφάλειας των ίδιων των ανηλίκων. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η ελληνική κυβέρνηση προκρίνει τη χρήση της εφαρμογής Kids Wallet ως ψηφιακή ταυτότητα, επειδή η τεχνολογία αυτή βασίζεται στη λογική της «επιλεκτικής αποκάλυψης», αποδεικνύοντας την ηλικιακή κατηγορία, χωρίς έκθεση περαιτέρω ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Η σχετική νομοθετική παρέμβαση αναμένεται να τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2027 (Ελληνική Κυβέρνηση, 2026), ενώ η πρακτική αποτελεσματικότητα του μέτρου θα εξαρτηθεί, τόσο από την τεχνική αξιοπιστία της επαλήθευσης ηλικίας μέσα από τη συμμόρφωση των ίδιων των πλατφορμών, όσο και τη νομική βιωσιμότητα του μέτρου απέναντι σε ενστάσεις περί ιδιωτικότητας, αναλογικότητας και υπέρμετρης παρέμβασης του κράτους στην ψηφιακή ζωή των πολιτών (Παβουδά Ειρήνη, 2026).

Η ελληνική πρωτοβουλία βρίσκει και θεσμικό έρεισμα, συγχρονισμένη και με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις πλέον, αφού από τις 15 Απριλίου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εισάγει μία νέα εφαρμογή επαλήθευσης της ηλικίας για τη χρήση των κοινωνικών δικτύων από τους πολίτες. Σε πρόσφατη δήλωσή της, η Πρόεδρος της Επιτροπής, επιβεβαίωσε ότι η τεχνολογία είναι έτοιμη και σύντομα διαθέσιμη προς χρήση από τους πολίτες με τη μορφή εφαρμογής (“Age Verification App”). Η νέα εφαρμογή επαλήθευσης της ηλικίας είναι φιλική προς τον χρήστη, πλήρως ανοικτού κώδικα και μπορεί να ενεργοποιηθεί με τη χρήση διαβατηρίου ή δελτίου ταυτότητας ως απόδειξη της ηλικίας τους κατά την πρόσβαση σε διαδικτυακές υπηρεσίες (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2026). Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του POLITICO, αρκετές χώρες εμφανίζονται επιφυλακτικές απέναντι στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Eliza Gkritsi, 2026),  αλλά με πρόσφατη σύστασή της (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2026) εκείνη καλεί τα κράτη μέλη να επιταχύνουν την ανάπτυξη της ενωσιακής εφαρμογής επαλήθευσης της ηλικίας και να την καταστήσουν διαθέσιμη έως το τέλος του έτους.

Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα του καθολικού αποκλεισμού των ανηλίκων από τις εταιρείες τεχνολογίας επικοινωνιών παραμένει υπό εξέταση (Τριανταφύλλου Ελίζα, 2026). Το πρόβλημα είναι τόσο περίπλοκο, ώστε μια απλή νομοθετική «απαγόρευση» να μην κρίνεται επαρκής. Έντονος είναι ο κίνδυνος παράκαμψης της απαγόρευσης από τους νέους, καθώς είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με την τεχνολογία από αυτούς που θεσπίζουν ή επιβάλλουν τον νόμο (Βλαχάκης Κώστας, 2026), όπως με εικονικά ιδιωτικά δίκτυα (VPN). Το πραγματικό στοίχημα δεν επικεντρώνεται στην εξ ολοκλήρου απομάκρυνσή τους από το διαδίκτυο, αλλά στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων εκείνων που θα τους επιτρέψουν να πλοηγούνται με ασφάλεια σε αυτό, χωρίς να διακυβεύεται η ψυχική τους ισορροπία.

Αυτός ακριβώς ο προβληματισμός γύρω από τα όρια της απαγόρευσης είναι που καθιστά αναγκαία την εξέταση των διεθνών νομοθετικών τάσεων. Μπορεί η Αυστραλία να κατέχει την πρωτοπορία ως τη χώρα που τόλμησε να θέσει το ζήτημα σε καθολική βάση, όμως η Ελλάδα ενεργά επιχειρεί να συγκεράσει τη θεσμική αυστηρότητα των ευρωπαϊκών προτύπων με την τεχνική αρτιότητα. Αντί να επαφίεται στην αυτορρύθμιση και καλή θέληση των μεγάλων εταιριών τεχνολογίας, επιθυμεί να εισαγάγει έναν θεσμικά εγγυημένο μηχανισμό. Η επιτυχία αυτού του εγχειρήματος αναμένεται να κριθεί από τη δικαστική ανθεκτικότητα του μέτρου, αλλά και από την ικανότητά του να αποτελέσει διεθνές πρότυπο ψηφιακής διακυβέρνησης με την παροχή ουσιαστικής ασφάλειας στα παιδιά για μια ισορροπημένη συμβίωση με τον ψηφιακό κόσμο.

 

Βιβλιογραφία

 

Άρθρα από ακαδημαϊκές πηγές

 

Πρωτογενείς πηγές

 

Ειδησεογραφικές πηγές & Άρθρα

 

 

Πηγή Εικόνας: https://www.reader.gr/ellada/poso-asfali-einai-ta-social-media-gia-enan-aniliko-simera-ftiaxame-logariasmo-kai-diapistosame-monoi/638622