Γράφει η Αναστασία Κιάσσου
Η ραγδαία ανάπτυξη των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης δημιουργεί νέες δυνατότητες αυτοματοποίησης, ανάλυσης δεδομένων και υποστήριξης στη λήψη αποφάσεων, γεννώντας συνάμα ηθικές και νομικές προκλήσεις, οι οποίες καθιστούν αναγκαία τη διαμόρφωση ενός σαφούς κανονιστικού πλαισίου. Υπό αυτό το πρίσμα, η πολυπλοκότητα των αλγοριθμικών διαδικασιών και οι κίνδυνοι που οι ίδιες ενέχουν οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση (εφεξής EE) στην υιοθέτηση του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1689 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2024 για τη θέσπιση εναρμονισμένων κανόνων σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη (Artificial Intelligence Act – AI Act) (εφεξής AI Act). Δυνάμει του άρθρου 5 παρ.1 εδ.c του AI Act (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 5(1)(c)), η κοινωνική βαθμολόγηση (“social scoring”) κατατάσσεται στις απαγορευμένες πρακτικές της τεχνητής νοημοσύνης, μεταξύ οκτώ περιπτώσεων, ιδωμένη ως “σαφής απειλή για την ασφάλεια, τα μέσα διαβίωσης και τα δικαιώματα των ανθρώπων” (European Commission, 2026).
Ήδη τον Ιούνιο του 2021, οι ευρωπαϊκές αρχές προστασίας δεδομένων και, συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Προστασίας Δεδομένων (European Data Protection Board – EDPB) και ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (European Data Protection Supervisor – EDPS), με την υπ’αρ.5/2021 Κοινή Γνωμοδότηση τους, τάχθηκαν υπέρ της απαγόρευσης του social scoring (πρόκειται για τη συστηματική αξιολόγηση ατόμων βάσει ανάλυσης δεδομένων που αφορούν την κοινωνική τους συμπεριφορά ή προσωπικά χαρακτηριστικά, με σκοπό την κατάταξη ή βαθμολόγησή τους και τη λήψη αποφάσεων από φορείς ή οργανισμούς που παράγουν ευνοϊκές ή δυσμενείς συνέπειες για τα ίδια αυτά άτομα), ενόψει της θέσπισης του AI Act (Șerban, 2026). Ο εν λόγω Κανονισμός θεωρείται ως ένα από τα πρώτα ολοκληρωμένα κανονιστικά πλαίσια για την τεχνητή νοημοσύνη στον κόσμο, αποσκοπώντας στη δημιουργία ενός εναρμονισμένου εσωτερικού πεδίου στην ΕΕ. Η σπουδαιότητά του θεωρήθηκε τόσο μεγάλη ώστε η Επιτροπή να προωθήσει το Σύμφωνο για την Τεχνητή Νοημοσύνη (“AI Pact”), προκειμένου να προετοιμαστούν τα μέρη πριν από την πλήρη εφαρμογή του Κανονισμού και δη κατά τη μεταβατική περίοδο, υιοθετώντας οικειοθελώς υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτόν πριν από τις νόμιμες προθεσμίες (Lawspot.gr, 2024).
Το AI Act έχει ως στόχο την προώθηση της καινοτομίας με την ταυτόχρονη διασφάλιση υψηλών επιπέδων προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως του δικαιώματος στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, των δικαιωμάτων στην απαγόρευση των διακρίσεων και στην ισότητα, στην προστασία των δεδομένων και στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, καθώς και σχετικών κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων. Συνάμα, αποσκοπεί στη διαφύλαξη ενωσιακών αξιών, όπως η δημοκρατία, η ισότητα – συμπεριλαμβανομένης της ισότιμης πρόσβασης σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες – και η δικαιοσύνη. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιείται ταξινόμηση των συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης βάσει του επιπέδου κινδύνου που ενέχουν ως προς την πρόσκληση δυσμενών συνεπειών για τα έννομα αγαθά και τα θεμελιώδη δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων μη αποδεκτού κινδύνου, υψηλού κινδύνου, περιορισμένου κινδύνου και ελάχιστου ή μηδενικού κινδύνου (European Commission, 2025).
Στις 29/07/2025 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις απαγορευμένες πρακτικές τεχνητής νοημοσύνης, τις οποίες η ίδια χαρακτηρίζει στην ιστοσελίδα της ως απαράδεκτες λόγω των πιθανών κινδύνων που ενέχουν για τις ευρωπαϊκές αξίες και τα θεμελιώδη δικαιώματα (European Commission, 2025).
Δυνάμει του άρθρου 5 παρ.1 εδ.c του AI Act (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 5(1)(c)), απαγορεύεται η διάθεση στην αγορά, η θέση σε λειτουργία ή η χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης για την αξιολόγηση ή την ταξινόμηση φυσικών προσώπων ή ομάδων προσώπων – αποκλείονται καταρχήν οι νομικές οντότητες – κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης χρονικής περιόδου με βάση την κοινωνική τους συμπεριφορά ή γνωστά, συναγόμενα ή προβλεπόμενα προσωπικά χαρακτηριστικά τους ή χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους. Η απαγόρευση ισχύει όταν η κοινωνική βαθμολογία οδηγεί σε ένα ή και στα δύο από τα ακόλουθα αποτελέσματα, ήτοι σε δυσμενή ή μη ευνοϊκή μεταχείριση των εν λόγω προσώπων είτε σε κοινωνικά πλαίσια άσχετα με εκείνα στα οποία τα σχετικά δεδομένα δημιουργήθηκαν ή συλλέχθηκαν αρχικά είτε κατά τρόπο αδικαιολόγητο ή δυσανάλογο προς την κοινωνική τους συμπεριφορά ή τη βαρύτητά της (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 5(1)(c)).
Επί παραδείγματι, η αξιολόγηση ή βαθμολόγηση ενός ατόμου βάσει της συμπεριφοράς του στον τομέα των τροχαίων παραβάσεων η οποία επηρεάζει τη μεταχείρισή του στον τομέα των εκπαιδευτικών ευκαιριών ή των κοινωνικών υπηρεσιών μπορεί να νοηθεί ως χρήση δεδομένων σε διαφορετικά πλαίσια. Αντίστοιχα, η επιβολή σοβαρών συνεπειών στη ζωή ενός ατόμου για μικρές παραβάσεις ή ήσσονος σημασίας παραπτώματα είναι δυνατόν να εκληφθεί ως δυσανάλογη ή αδικαιολόγητη μεταχείριση σε σχέση με την υποκείμενη συμπεριφορά (sota.io, 2026). Η δε βαθμολογία που παράγει το σύστημα μπορεί να λάβει διάφορες μορφές, όπως αριθμό (π.χ. από 0 έως 1), κατάταξη ή ετικέτα (European Commission, 2025).
Η δικαιολογητική βάση της απαγόρευσης του ως άνω άρθρου αποτυπώνεται ρητώς στην υπ’αρ.31 αιτιολογική σκέψη του AI Act, σύμφωνα με την οποία τα συστήματα κοινωνικής βαθμολόγησης από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς ενδέχεται να οδηγήσουν σε διακριτική μεταχείριση και κοινωνικό αποκλεισμό, προσβάλλοντας την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την άνευ διακρίσεων μεταχείριση και τις θεμελιώδεις αξίες της ισότητας και της δικαιοσύνης. Στο ίδιο σημείο του προοιμίου αναλύεται η μέθοδος αξιολόγησης – ταξινόμησης που εφαρμόζεται από αυτού του είδους τα συστήματα, η οποία βασίζεται σε πολλαπλά δεδομένα και πλαίσια σχετιζόμενα με την κοινωνική συμπεριφορά ή με γνωρίσματα της προσωπικότητας (European Parliament & Council of the European Union, 2024, recital 31). Καθίσταται, επίσης, σαφές εκ των διατυπώσεων τόσο της αιτιολογικής σκέψης όσο και του άρθρου 5 παρ.1 εδ.c του AI Act (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 5(1)(c)), ότι οι προϋποθέσεις του social scoring πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά, και δη να υφίσταται σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που περιλαμβάνει απαράδεκτες πρακτικές βαθμολόγησης αλλά και να οδηγεί σε επιζήμια ή δυσμενή αποτελέσματα, προκειμένου να ενεργοποιείται η απαγόρευση. Ωστόσο, διευκρινίζεται ότι η απαγόρευση δεν πρέπει να θίγει τις νόμιμες πρακτικές αξιολόγησης φυσικών προσώπων που διενεργούνται για συγκεκριμένο σκοπό κατά τρόπο σύμφωνο προς το ενωσιακό και το εθνικό δίκαιο (European Parliament & Council of the European Union, 2024, recital 31).
Για παράδειγμα, η βαθμολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας ή του κινδύνου ως ουσιώδεις πτυχές των υπηρεσιών των χρηματοπιστωτικών και ασφαλιστικών επιχειρήσεων, αλλά και πρακτικές που στοχεύουν στη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας υπηρεσιών, στην πρόληψη και τον εντοπισμό περιπτώσεων απάτης, στη διενέργεια αξιολογήσεων συγκεκριμένων εργαζομένων κ.ο.κ. δεν απαγορεύονται αυτές καθαυτές εφόσον εφαρμόζονται σύμφωνα με τα ανωτέρω (European Commission, 2025). Σημειωτέον ότι η νόμιμη χρήση ενός συστήματος κοινωνικής βαθμολόγησης στο εταιρικό πλαίσιο για την αξιολόγηση των εργαζομένων συνιστά σε κάθε περίπτωση χρήση συστήματος τεχνητής νοημοσύνης υψηλού κινδύνου, σύμφωνα με το Άρθρο 6 του AI Act (Observatory Labour Law & IR, 2025).
Η άντληση των δεδομένων που αφορούν την κοινωνική συμπεριφορά, τα προσωπικά χαρακτηριστικά και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας από τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης είναι δυνατόν να διενεργηθεί μέσω άμεσων ή έμμεσων πηγών, δηλαδή απευθείας από τα ίδια τα άτομα ή μέσω παρακολούθησης ή ανάλυσης άλλων πληροφοριών ή και μέσω τρίτων πηγών. Η κοινωνική συμπεριφορά περιλαμβάνει ενδεικτικά τη συμπεριφορά σε επιχειρηματικά περιβάλλοντα ή στον χώρο εργασίας, τη συμμετοχή σε πολιτιστικές εκδηλώσεις, το ιστορικό αποπληρωμής χρεών, τις συνήθειες, τη χρήση ορισμένων δημόσιων υπηρεσιών κ.ο.κ. (Observatory Labour Law & IR, 2025). Τα προσωπικά χαρακτηριστικά αναφέρονται σε πληροφορίες όπως, ενδεικτικά, η διεύθυνση, το εισόδημα και το επάγγελμα, ενώ τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας περιλαμβάνουν πιο σύνθετες αξιολογήσεις που μπορεί να αντικατοπτρίζουν κρίσεις που γίνονται από τα άτομα, άλλους ή συστήματα τεχνητής νοημοσύνης (Blue Arrow, 2025).
Εκ των ανωτέρω συνάγεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει την κοινωνική βαθμολόγηση ως πρακτική η οποία θα μπορούσε να αποφέρει οφέλη όπως τη βελτίωση της ασφάλειας, της αποδοτικότητας ή της ποιότητας των υπηρεσιών, όμως ταυτόχρονα κρίνει ότι ενδέχεται να συνιστά μορφή κοινωνικού ελέγχου και παρακολούθησης – επιτήρησης αλλά και να επιφέρει άδικα ή μεροληπτικά αποτελέσματα εις βάρος ορισμένων, τα οποία είναι δυνατόν να φθάνουν έως τον κοινωνικό αποκλεισμό. Έχει, μάλιστα, υποστηριχθεί ότι τα συστήματα κοινωνικής βαθμολόγησης είναι ικανά να διαμορφώσουν το κοινωνικό περιβάλλον και τις αντιλήψεις των ατόμων, διαιωνίζοντας προϋπάρχουσες κοινωνικές ανισότητες και οδηγώντας σε προκατειλημμένες κρίσεις (Genevsky, 2025). Αξίζει να τονισθεί ότι η διάταξη του άρθρου 5 παρ.1 εδ.c του AI Act (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 5(1)(c)) εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το αν το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ή η βαθμολογία παρέχεται ή χρησιμοποιείται από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς (European Commission, 2025). Επίσης, η απαγόρευση ισχύει τόσο για τους παρόχους όσο και για τους φορείς ανάπτυξης και χρήσης συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης (Șerban, 2026).
Η “ταξινόμηση”, η οποία μπορεί να βασίζεται σε αντικειμενικά χαρακτηριστικά όπως η ηλικία, το φύλο και το ύψος, είναι ευρύτερη έννοια από την “αξιολόγηση”, η οποία υποδηλώνει την ύπαρξη κάποιας μορφής κρίσης ιδιοτήτων ή πράξεων ατόμων ή ομάδων. Η “αξιολόγηση” μπορεί να συσχετισθεί και με την έννοια της “κατάρτισης προφίλ”, η οποία ρυθμίζεται στον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (GDPR), και νοείται ως χρήση πληροφοριών και αξιολόγηση συμπεριφορών με σκοπό την ταξινόμηση του προσώπου σε κατηγορία – ομάδα καθώς και την πραγματοποίηση προβλέψεων βάσει, ενδεικτικά, των ενδιαφερόντων του, της ικανότητας εκτέλεσης μιας εργασίας, της ικανότητας ανταπόκρισής του σε δεσμεύσεις πληρωμών ή αποπληρωμές δανείων καθώς και της συμπεριφοράς του (European Commission, 2025).
Το χρονικό στοιχείο του άρθρου 5 παρ.1 εδ.c του AI Act (“over a certain period of time”) (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 5(1)(c)) υποδηλώνει ότι εξετάζονται συμπεριφορές και χαρακτηριστικά για μια εκτεταμένη χρονική περίοδο και δεν αρκούν οι μεμονωμένες ή εφάπαξ αξιολογήσεις, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό για την αποτροπή προσπαθειών καταστρατήγησης της απαγόρευσης μέσω υπερβολικά περιορισμένων αξιολογήσεων (Blue Arrow, 2025). Περαιτέρω, δυνάμει του άρθρου 113 του Κανονισμού (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 113), ιδίως ως προς το άρθρο 5 ορίζεται ως ημερομηνία έναρξης ισχύος η 2α Φεβρουαρίου 2025, και όχι η 2α Αυγούστου 2026 η οποία αποτελεί τη γενική ημερομηνία εφαρμογής του Κανονισμού (sota.io, 2026). Το γεγονός αυτό καταδεικνύει την ιδιαίτερη βαρύτητα που αποδίδεται στο εν λόγω άρθρο στα πλαίσια του ευρωπαϊκού ρυθμιστικού πεδίου, υποδηλώνοντας ότι οι απαγορευμένες πρακτικές νοούνται εξ’ αρχής ως μη αποδεκτές λόγω της αντίθεσής τους στα θεμελιώδη δικαιώματα.
Όσον αφορά την ποινή που επιβάλλεται σε περίπτωση παραβίασης του άρθρου 5, το άρθρο 99 παράγραφος 3 του AI Act υπαγορεύει ότι η μη συμμόρφωση επισύρει διοικητικά πρόστιμα ύψους έως 35.000.000 ευρώ ή, σε περίπτωση επιχειρήσεων, έως το 7% του συνολικού παγκόσμιου ετήσιου κύκλου εργασιών, ανάλογα με το ποιο ποσό είναι υψηλότερο (European Parliament & Council of the European Union, 2024, art. 99(3)). Πρόκειται για μία από τις αυστηρότερες ποινές στα πλαίσια της νομοθεσίας της ΕΕ (sota.io, 2026).
Συνεχίζοντας, για την πληρότητα της ανάλυσης, κρίνεται σκόπιμη η επισκόπηση των βασικών χαρακτηριστικών ενός συστήματος εκ διαμέτρου αντίθετου προς εκείνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα της Κίνας. Σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό πλαίσιο, στην Κίνα έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορα συστήματα κοινωνικής αξιολόγησης μέσω των οποίων επιτυγχάνεται η παρακολούθηση και αξιολόγηση της συμπεριφοράς και αξιοπιστίας πολιτών και επιχειρήσεων, λειτουργώντας ως εργαλείο διακυβέρνησης και κοινωνικού ελέγχου, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση της συμμόρφωσης στους νόμους και τις εν γένει κοινωνικές υποχρεώσεις. Το Κρατικό Συμβούλιο της Κίνας εισήγαγε το σχετικό πλαίσιο το 2014 μέσω του σχεδίου “Περίγραμμα Σχεδιασμού για την Κατασκευή Συστήματος Κοινωνικής Πίστωσης (2014-2020)”, με βασικό πυλώνα τη λειτουργία μιας πλατφόρμας μέσω της οποίας θα επιτυγχάνεται η συγκέντρωση δεδομένων κανονιστικής συμμόρφωσης και εποπτείας σε κεντρικά αρχεία, ενώ παράλληλα, πολλές πόλεις εφάρμοσαν προγράμματα βαθμολόγησης σε τοπικό επίπεδο (LegalClarity Team, 2026). Πρόκειται για μεθόδους ερειδόμενες στην ποσοτικοποίηση της κοινωνικής συμπεριφοράς. Στα πλαίσια αυτά, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει η ύπαρξη μαύρων και κόκκινων λιστών που παρέχουν ανταμοιβές για πρέπουσες συμπεριφορές ή τιμωρούν έκνομες δραστηριότητες, ενώ μέσω της λειτουργίας ενός ολοκληρωμένου συστήματος πραγματοποιείται ο συνδυασμός οικονομικών, κοινωνικών και νομικών πληροφοριών των οντοτήτων σε μία ενιαία αριθμητική βαθμολογία, δυνάμει της οποίας λαμβάνει χώρα εν συνεχεία προνομιακή μεταχείριση και επιβολή περιορισμών σε όσους συγκεντρώνουν υψηλές και χαμηλές βαθμολογίες, αντίστοιχα (Zhou, 2025).
Η διαφοροποιημένη στάση μεταξύ ΕΕ και Κίνας ως προς το social scoring ανάγεται στις πτυχές της θεσμικής τους συγκρότησης, επί τη βάσει των οποίων καθορίζεται ο βαθμός της κρατικής παρέμβασης αλλά και οι αξιακές προτεραιότητες έκαστου συστήματος. Έτσι, ενώ η Κίνα χρησιμοποιεί την πρακτική αυτή ως εργαλείο διαχείρισης κινδύνου και ενίσχυσης της συμμόρφωσης προς επίτευξη σταθερότητας στους κόλπους ενός συγκεντρωτικού μοντέλου, η ΕΕ εστιάζει στη διαφύλαξη των δικαιωμάτων, διαβλέποντας κινδύνους όπως η αυθαίρετη κατηγοριοποίηση των πολιτών. Υποστηρίζεται, βέβαια, και η άποψη ότι η ρύθμιση της ΕΕ για την κοινωνική βαθμολόγηση επηρεάστηκε εν μέρει από τις ανησυχίες των Ευρωπαίων νομοθετών σχετικά με τη συχνά διαστρεβλωμένη δυστοπική εικόνα του κινεζικού Συστήματος Κοινωνικής Πίστωσης (Dai, 2026).
Εν κατακλείδι, το ρυθμιστικό πλαίσιο της ΕΕ καταδεικνύει ότι η πρακτική του social scoring δεν αντιμετωπίζεται ως ένα ουδέτερο εργαλείο της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά αντιθέτως ως μια πτυχή της με πραγματικές κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Το AI Act αποτελεί αναμφισβήτητα σημαντικό βήμα προς τη θωράκιση έναντι δυνητικών προσβολών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω της κοινωνικής βαθμολόγησης, λειτουργώντας κατά βάση ex ante με σκοπό την αποτροπή τέτοιων φαινομένων. Ωστόσο, ανακύπτει το ερώτημα κατά πόσον η νομοθεσία είναι ικανή να συμβαδίσει με την ταχύτητα και την πολυπλοκότητα της τεχνητής νοημοσύνης και ιδίως να ανταποκριθεί σε νέες μορφές της τελευταίας, οι οποίες δεν εμπίπτουν άμεσα στους υφιστάμενους ορισμούς. Το ζήτημα αυτό αναδεικνύει την ανάγκη για συνεχή επαγρύπνηση, περαιτέρω εξειδίκευση και ενδεχομένως επικαιροποίηση των κανονιστικών εννοιών.
Πηγές:
Άρθρα από ακαδημαϊκές πηγές:
Dai, X. (2025). Regulatory Alternatives to the AI Social Scoring Ban: A Comparative Perspective. German Law Journal, 26(7), 1149–1166. Cambridge University Press. Διαθέσιμο σε: https://doi.org/10.1017/glj.2026.10180
Genevsky, A. (2025). Social credit scores reduce interpersonal cooperation and trust. PLoS One 20(11): e0335810. Διαθέσιμο σε: https://doi.org/10.1371/journal.pone.0335810
Πρωτογενείς πηγές:
European Commission. (2026). AI Act. Shaping Europe’s digital future. Διαθέσιμο σε: https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/policies/regulatory-framework-ai
European Commission. (2025). Commission Guidelines on prohibited artificial intelligence practices established by Regulation (EU) 2024/1689 (AI Act). Διαθέσιμο σε: https://digital-strategy.ec.europa.eu/en/library/commission-publishes-guidelines-prohibited-artificial-intelligence-ai-practices-defined-ai-act
European Parliament and Council of the European Union. (2024). Regulation (EU) 2024/1689 of the European Parliament and of the Council of 13 June 2024 laying down harmonised rules on artificial intelligence and amending Regulations (EC) No 300/2008, (EU) No 167/2013, (EU) No 168/2013, (EU) 2018/858, (EU) 2018/1139 and (EU) 2019/2144 and Directives 2014/90/EU, (EU) 2016/797 and (EU) 2020/1828 (Artificial Intelligence Act). Official Journal of the European Union, L 2024/1689. Διαθέσιμο σε: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=OJ:L_202401689
Ειδησεογραφικές πηγές / Άρθρα από blog:
Blue Arrow. (2025). Social scoring. Διαθέσιμο σε: https://bluearrow.ai/social-scoring/
Lawspot.gr. (2024). AI Act: Σε ισχύ ο νέος ευρωπαϊκός Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη. Διαθέσιμο σε: https://www.lawspot.gr/nomika-nea/ai-act-se-ishy-o-neos-eyropaikos-kanonismos-gia-tin-tehniti-noimosyni/
LegalClarity Team. (2026). How China’s Social Credit System Actually Works. Διαθέσιμο σε: https://legalclarity.org/how-chinas-social-credit-system-actually-works/
Observatory Labour Law & IR. (2025). The limits of social scoring under Regulation (EU) No. 1689/2024. Διαθέσιμο σε: https://www.osservatorio-labour.it/en/2025/07/23/the-limits-of-social-scoring-under-regulation-eu-no-1689-2024/
Șerban, A. (2026). Red lines under the EU AI Act: Unpacking social scoring as a prohibited AI practice. Future of Privacy Forum. Διαθέσιμο σε: https://fpf.org/blog/red-lines-under-the-eu-ai-act-unpacking-social-scoring-as-a-prohibited-ai-practice/
sota.io. (2026). EU AI Act Art.5: Prohibited AI Practices — Complete Developer Guide (2026). Διαθέσιμο σε: https://sota.io/blog/eu-ai-act-article-5-prohibited-practices-developer-guide
Zhou, D. (2025). China’s Social Credit System in 2026: Dispelling Common Myths. MSA. Διαθέσιμο σε: https://msadvisory.com/china-social-credit-system/
Πηγή εικόνας:
Pacconi, J. T. (2023). AI and copyright. Flener IP & Business Law. Διαθέσιμο σε: https://www.fleneriplaw.com/blog/2023-09/ai-and-copyright.html